29 Aralık 2011 Perşembe

:( ÜZGÜN SURAT ANNE

Tam 5 gün sonra 1 yaşına basacak Jane'm,Böbürleniyorum biraz biraz da ''çok şükür elhamdülillah'' diyorum.
''Ne güzel bu zamana kadar hiç düşmedi evladım''
Öğle saatlerinde evdeki yardımcımız son anda tutuyor Jane'yi, ''ay yapma, sıkı tut'' diye bağırıyorum gayriihtiyari.
'' Sen daha dur'' diyor ablamız ''yürümeye başlasın da ondan sonra göreceksin düşmeyi''

Akşam oluyor,oyun parkında oynuyor.
Oyun parkı dediğim şey hiç bir yerinde sivri ucu, sert yüzeği olmayan yumuşacık koltuk ve minderlerle çevrili, altında da battaniye serili bir alan.
İçinde oyuncakları var, serbestçe emekleyebildiği, kendine ait bir alan.
Emekleyerek pufa doğru giderken bir erken hamle ile varmadan kalkmaya çalışıyor ayağa ve yüz üstü eğitici bilgisayarının üzerine düşüyor.
İlk defa bu kadar çok ağlıyor.
Bana doğru hemen emekleyerek geliyor ve kendisini sevdiriyor, sakinleşiyor, teselli ettiriyor kendisini.
Öpüşüp koklaşıyoruz.
Yarım saat sonra yatırmak için hazırlanırken elmacık kemiğindeki morluğu fark ediyorum, içim sızlıyor.
Sana gelen bana gelsin diye bir şarkı sözü vardı, boş yere yazılmamış anladım.
İnsan çok sevince kıyamıyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder